Alleen, maar in Christus verbonden

Beste parochianen,

Alleen heb ik vanochtend in onze kerk de heilige Mis opgedragen. Geen lector, koor, misdienaars of koster en geen kerkgangers. En hoewel het de vierde zondag van de maand is, geen koffie drinken na de Mis en gezellig bijpraten.
Juist omdat ik u allemaal miste, kwam u toch dichterbij. In gedachten zag ik misdienaars zitten, een lector lezen en een koster het wierook brengen. En in de banken zag ik de gezichten van de mensen die meestal hun vaste plekje hebben. Ik dacht aan Doremicus, Tutti en Intermezzo.
De Mis heb ik opgedragen voor u allemaal. En ik heb God gebeden dat Hij ons spoedig door deze moeilijke periode heen voert en dat we weer samen kunnen vieren.

Na de Mis heb ik de rozenkrans gebeden. Al biddend wandelde ik door de koude, lege kerk. Zo hier en daar stilstaand bij de lege banken bracht ik me uw gezichten voor ogen. En ik bad God en Maria dat ze ons bijstaan en ons helpen, ons allemaal, ieder met zijn eigen problemen, ongerustheid en eenzaamheid.

In deze trieste tijd, waarin zoveel dat vanzelfsprekend was wegvalt, moeten we elkaar in geloof, hoop en liefde vasthouden. In geloof, omdat we weten dat God ons ook nu nabij is en ons draagt. In hoop, omdat Jezus is verrezen uit de dood en ook ons door deze duistere periode heen zal voeren. En in liefde, omdat de liefde die wij voor elkaar hebben Gods liefde voelbaar maakt.

Op het einde van de Mis heb ik u allen gezegend. Weet u door God bemind.

Pastoor De Jong

Een kaarsje voor alle parochianen